||43||
arrow arrow

Herdenken, gedenken en bedenken

4 mei herdenken wij een ieder die heeft gevochten voor de vrijheid van Nederland ten tijde van de 2e wereld oorlog en de mensen wiens familie en geliefden zijn omgekomen. De vlag half stok tegen de voorkant van het huis. De jongste in bed en de oudste een spelletje op de telefoon gaf ons de ruimte om 20:00 uur om de 2 minuten stil te zijn. Even voor 20:00 uur hoorde ik de kerkklokken van de Grote Markt reeds luiden. Dubbel; de eerste gedachten zijn dat ik het een mooi geluid vind. Die klokken van de kerk in het mooie Haarlem. De tweede gedachten is de reden van het luiden van de klokken. Een moment om stil te staan. Een moment van gedenken.

De beelden op televisie, waar onze knappe Koningin en haar en onze Koning naar de Dam lopen om de eerste krans te leggen. De veteranen te zien die gestreden hebben en nu vol emotie op de Dam de dienst bijwonen. Zij die een ieder die dat gezien heeft een extra brok in de keel geeft. Ik kijk naar mijn kleine meid met haar spelletje op de telefoon en denk; ze heeft er gelukkig nog helemaal geen weet van. Tegen de tijd dat ze dat wel heeft, zijn deze beelden er nog wel, maar waarschijnlijk niet meer zo indringend als nu. Nu deze veteranen en nog zijn.

Even later deze avond achter mijn computer zittende en scrollend over de Facebook posts van deze avond. Een Haarlemse dame, postte een post over een familie welke ze heeft leren kennen tijdens een vakantie in Nepal. Ze heeft nieuws van hen; hun geboorteplaats is compleet verwoest en zij vraagt een bedrag zodat hun dorp kan worden opgebouwd. Ik kan niet anders dan reageren en helpen.

Gedachten flitsen door mijn hoofd. Over de oorlog welke vandaag wederom wordt herdacht, over slachtoffer die zijn gevallen, maar zeker ook hun familieleden. Gedachten over mensen die door zinloos geweld zijn getroffen of getroffen zijn door natuur rampen. Situaties die machteloosheid brengen.

Bedenken hoe je je kinderen kan behoeden. En wetende dat dit niet mogelijk is. Zij gaan ook dingen meemaken, waarin ik hoop dat zij, tegen de tijd dat zij het gaan begrijpen, bedenken dat ze te hulp schieten. Of iets kunnen doen waardoor de wereld weer een stukje mooier kan worden. Tot die tijd probeer ik dat zelf ook. Maar bovenal bedenk ik me dat ik blij ben met de mensen om mij heen. Dat wij leven in vrijheid, liefde en geborgenheid. 

Lees meer
||43||
arrow arrow

Familiegoud // laten omsmelten

Familiegoud laten omsmelten tot nieuw sieraad. Die vraag krijg ik heel vaak. Het leukste vind ik om een sieraad met een diepere betekenis te ontwerpen. En die symboliek zit in jouw verhaal!

Zo kwam er een mevrouw bij mij aan tafel om familiegoud te laten omsmelten voor haar twee dochters en haarzelf. Daarbij moest het sieraad voor haarzelf later weer te verdelen kunnen zijn over beide dochters, zodat het materiaal tegen die tijd weer bij elkaar komt. Het 'oude' goud waar moeder mee kwam, was afkomstig van sieraden van haar overleden moeder.

Lees meer
||43||
arrow arrow

Ruimte // voor het toetje

Inmiddels 2 maanden later. Een blog over mijn gedachten. Gedachten die de afgelopen maanden zijn doorgerold en doorgerold. Geen idee, waar ik allemaal over heb nagedacht als ik er nu zo over nadenk.. Haha… Wil ik wel in het denken zitten… Pff. Afgelopen week heeft mijn hoofd aangegeven over te lopen van alles wat er speelt in mijn leven. In mijn vorige blog, Einde speeltuin // begin bedrijf, had ik het al over structuur en team spirit. Die structuur werkt voor mij best benauwend. Ik ben een mens van ruimte, vrijheid..

Lees meer
arrow arrow

Verslechterende economie of gebrek aan ondernemerslust?

Beseffen dat je zelf niet gelukkig bent in je eigen bedrijf is hét moment om het roer om te gooien

15 jaar zelfstandig, het krijgen van 2 lieve kinderen, een verbouwing en het runnen van een eigen bedrijf in een economische moeilijke tijd. Ik kan wel zeggen dat ik aardig moe ben. Nu schijnt dit natuurlijk altijd zo te zijn als jonge ouder. De gebroken nachten die hakken er behoorlijk in. Om over het emotionele gedeelte van de verandering nog maar niet te spreken.

Verandering en groei

Inmiddels is de oudste 2,5 en de jongste 1 jaar. En wat hebben we mooie momenten waarin wij samen kunnen lachen. Momenten van herkenning, gestuntel en vrolijkheid. Maar zeker ook momenten van frustratie. Niet kunnen werken zoals je altijd deed, zoeken naar andere wegen en mogelijkheden. Het bedrijf loopt immers ook door. Ik moet eigenlijk zeggen; groeit door...

De laatste tijd blijven de gesprekken van collega-ondernemers om mij heen gaan over:

Lees meer
||43||
arrow arrow

Mijn persoonlijke verander management

Verander management: een mooi idee om me terug te kunnen trekken op mijn nieuwe kantoor, maar niets is minder waar

En daar ga je dan, lopend met een paar mappen onder je arm en de computer in de buggy naar je nieuwe werkplek. Alles in één keer verhuizen hoeft niet. Daar is het gewoon te druk voor. Maar iedere keer een paar dingen meenemen naar de nieuwe kantoorruimte vult de ruimte vanzelf. De nieuwe plek is oorspronkelijk bedoeld om mij terug te trekken en sieraden te ontwikkelen. En om in alle rust de richting van het bedrijf te bepalen en alle zaken uit te werken, teruggeworpen op mijzelf en met geduld

Een mooi idee, maar niets is minder waar. Het nieuwe kantoor blijkt juist een uitgelezen plek om overleg te plegen met andere mensen. Een ruimte waar ik mijn eigen gevoel naar buiten durf te brengen, waardoor er veel mooie dingen ontstaan. In de zaak is het vaak druk, heb ik geregeld het gevoel dat ik moet opletten wat ik zeg, zodat het niet verkeerd over komt. Op deze plek, kan ik mijn eigen gevoel naar buiten brengen en kan ik in alle rust uitleggen, hoe ik dit bedoel.

Lees meer
Pagina 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 Alles
 
Bij inschrijving ontvangt u eens per maand het laatste nieuws van Marijke Mul