Broche met tandjes van overleden zoon

||43||
arrow arrow

Het blijft en bijzonder verhaal en voor altijd in mijn geheugen staan.

Mevrouw heeft haar zoon verloren en helaas geen contact met de partner van haar zoon. Het enige wat ze nog heeft zijn tandjes en haar liefde voor haar zoon. Wij gaan aan tafel zitten. Ik heb een afspraak met haar bij een vriendin thuis. Zo zitten wij op ons gemak te praten over haar zoon en de gebeurtenissen. Het is een mooie najaarsdag. Buiten schijnt de zon. Ze verteld dat haar zoon is overleden en tijdens de begrafenis een witte vlinder op de kist neerdaalt. Ik zit met mijn witte papier en potlood voor me. Maar luister vooral naar haar verhaal en leef mij helemaal in. Ik kan het me allemaal zo voorstellen... Het gemis en de verwikkelingen binnen de familie. Veel verdriet, maar vooral liefde. Tijdens het gesprek geniet ik van het licht wat via het raam op mijn tekenvel schijnt. Het geeft een soort vriendelijke glans. Buiten vliegen er ineens 5 vlinders voor het raam. Wij merken het op en kijken elkaar aan.. 

Ik ben naar huis gegaan en heb het geheel laten bezinken. Het ontwerp en productie proces is begonnen. 

Opeens krijg ik een telefoontje. Hoe ver sta je met het sieraad? Mevrouw ligt in het ziekenhuis en is erg ge├»nteresseerd in haar broche. Zij heeft niet lang meer te leven en wil graag haar zoon bij zich hebben. Ik heb het allemaal afgerond en ben naar het ziekenhuis vertrokken. Het was inmiddels winter en erg glad. Voorzichtig ben ik (aan de andere kant van het land) uit de auto gestapt en op zoek gegaan naar de kamer waar mevrouw lag. Daar heb ik haar broche met tanden van haar zoon aan haar overhandigd. 

Niet lang daarna is mevrouw overleden. Ze was herenigd met haar zoon..

Reacties

Naam
E-mail*
Uw bericht
 
 
Bij inschrijving ontvangt u eens per maand het laatste nieuws van Marijke Mul